Σε κερδοσκοπία επιδίδονται εταιρείες βιοτεχνολογίας, με το αίμα ασθενών που ανέρρωσαν από τον νέο κορωνοϊό.

Όπως αποκαλύπτουν οι New York Times και αναμεταδίδει το protothema.gr, εταιρείες βιοτεχνολογίας επωφελούνται οικονομικά πωλώντας ελάχιστες ποσότητες αίματος έναντι αδράς –έως και εξωφρενικής -αμοιβής. Η τελική τιμή ορίζεται από τον όγκο των αντισωμάτων που περιέχει το δείγμα.

Οι δότες αίματος, ιαθέντες από την Covid-19 θέλουν να συμβάλλουν στην καταπολέμηση του κορωνοϊού. Ωστόσο ενδέχεται να μην έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτή η διαδικασία έχει τόσο μεγάλα κέρδη για τις εταιρείες.

Από 350 έως 40.000 δολάρια το 1 ml

Έγγραφα, email και τιμοκατάλογοι που έχουν στα χέρια τους οι New York Times δείχνουν ότι αρκετές εταιρείες σε όλο τον κόσμο προσφέρονται να πουλήσουν δείγματα αίματος ανθρώπων με κορωνοϊό σε υψηλές τιμές σε εργαστήρια και εταιρείες που κάνουν δοκιμές.

Μία τέτοια εταιρεία είναι η Cantor BioConnect στην Καλιφόρνια, η οποία χρεώνει από 350 έως 40.000 δολάρια για ένα χιλιοστόλιτρο (1 ml) αίματος – δηλαδή λιγότερο από το ένα τέταρτο του κουταλιού του γλυκού.

Ινδική εταιρεία έχει χρεώσει έως και 50.000 δολάρια

Μια άλλη εταιρεία, η ινδική Advy Chemical, έχει χρεώσει έως και 50.000 δολάρια, ενώ σύμφωνα με τους NYT, όσο περισσότερα αντισώματα υπάρχουν στο δείγμα, τόσο υψηλότερη είναι η τιμή.

Οι εταιρείες επιμένουν ότι δεν βγάζουν κέρδη από αυτή τη διαδικασία. Ωστόσο, πολλοί γιατροί αποκαλούν αυτή την πρακτική «ανήθικη».

«Δεν έχω ξαναδεί ποτέ αυτές τις τιμές», δήλωσε ο Δρ Τζόι Φιτσετ, ιατρικός διευθυντής της Mologic, μια βρετανικής εταιρείας δοκιμών. Στον Φίτσετ προσφέρθηκαν τέτοιους είδους δείγματα σε υψηλές τιμές. «Τα χρήματα βγαίνουν από τα δεινά των ανθρώπων» είπε.

Η εκτίναξη της τιμής οφείλεται στον ανταγωνισμό για τα δείγματα

Οι ερευνητές που προσπαθούν να αναπτύξουν τεστ αντισωμάτων χρειάζονται δείγματα από άτομα που είχαν τον ιό και των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα έμαθε να κατασκευάζει αντισώματα για να τον καταπολεμήσει. Ο ανταγωνισμός για τα δείγματα προκάλεσε ελλείψεις, αναφέρει το δημοσίευμα.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στη Βρετανία, όπου οι ερευνητές συνήθως βασίζονται στο κεντρικό σύστημα δημόσιας υγείας, και όχι στην εμπορική αγορά, για να έχουν δείγματα.